kerken

engeltje

engeltje

de domkerk in trier

de domkerk in trier

Een geliefd tijdverdrijf in vakanties is voor veel mensen het bezichtigen van kerken. De rest van het jaar hebben veel mensen daar wat minder last van, maar goed. Ook wij brengen meestal wel een bezoekje aan deze of gene cathedraal. Hier in trier is duidelijk de romaanse invloed te zien, als is het soms wel een mengelmoesje van allerhande stijlen.

beter belichten

kaiserthermen

kaiserthermen

Na jaren vertrouwd te hebben op de ingebouwde lichtmeter, ben ik sinds een jaartje of zo overgestapt op het volledig handmatig instellen van de belichting van mijn foto’s. Op zich geen hoogstandje, je kijkt gewoon wat je ingebouwde lichtmeter aangeeft en aan de hand daarvan bepaal je of je een bepaalde foto wil onder of overbelichten. Voordelen: je bepaalt zelf of je een wat lichtere of donkere foto wil hebben, bepaalde lenzen vragen wat onderbelichting (bv mijn sigma 20-70) om een betere foto te krijgen en je kunt meer spelen met je scherptediepte (het gedeelte van de foto dat scherp is). Nadeel: het vraagt even wat tijd, en daardoor zit je er dus wel eens naast als je snel een foto wil/moet maken.

Ook heb ik mijn camera meestal zo ingesteld dat de foto’s opgeslagen worden in “RAW” een soort digitaal negatief waar je nog van alles mee kan: witbalans, belichting, kleurverzadiging, highlights, fill light etc etc. Ik vertrouw daar wel eens wat teveel op, oooooh kan ik achteraf nog wel even….. Om mijzelf wat meer tot secuur belichten te dwingen heb ik op het moment de camera alleen op jpg staan. Natuurlijk kan er dan nog steeds heel veel met photoshop, maar het prikkelt wel tot beter instellen.

Even een voorbeeld van waarom het handmatig instellen soms toch wel handig is:

tegenlicht, opname met automatische belichting

tegenlicht, opname met automatische belichting

tegenlicht, een stopje overbelicht

tegenlicht, een stopje overbelicht

tegenlicht, twee stopjes overbelicht

tegenlicht, twee stopjes overbelicht

laagje voor laagje

laagjes

laagjes

Rome werd niet in een dag gebouwd… Sommige foto’s hebben ongeveer evenveel voeten in aarde. Deze foto heb ik opgebouwd uit ongeveer tien lagen. Eerst de originele foto verscherpt, ruis toegevoegd en daarna weer verscherpt. Daarna een paar kleurlagen toegevoegd, een zwartwit laag, een laag met wat kleurvlekken, een laag met gekleurde streepjes en een highlight laag.  Leuke oefening, geen idee of het een praktisch nut heeft :-).

sonos

Donderdagavond nog gauw even wat productfotografie gedaan voor Johans AVblog.

sonos

Hier een flitser onder onze salontafel gezet, en eentje links van de camera. Een reflectieschermpje gebruikt om de voorkant wat extra te belichten en Johan ingezet als VABS (Voice Activated Backdrop Stand). Oftewel: Johan houdt het achtergronddoek omhoog.. :-)

oogje

We zaten er al een tijdje tegenaan te hikken. Ghislaines operatie. Niks ernstigs, een talgbultje op haar rechterooglid, maar toch. Vandaag togen we samen richting Amphia ziekenhuis in Breda. Ghislaine zag het wel zitten, Antonette had er wat meer moeite mee….

Het bultje was de laatste tijd al wat kleiner geworden, maar na enig overleg met de oogarts werd toch besloten operatief te kijken wat er nog zat. De voorbereiding en het wachten verliepen allemaal rustig en ook het onder narcose gaan verliep voorbeeldig. Ze wilde nog even een liedje zingen voor ze ging “slapen”, het werd “handjes gevouwen”, geen idee wat de artsen en verpleegkundigen daar nou van vonden. :-) Ze deed haar ogen dicht en pakte zelf het narcosekapje vast en was binnen een paar tellen vertrokken. De ingreep duurde al met al maar een klein kwartiertje, dus mocht ik op de uitslaapkamer wachten tot ze terug was.

Zo rustig als ze onder narcose gegaan was, zo boos was ze toen ze er weer uit kwam! Met twee zusters en een moeder moest ze zo’n beetje in de houdgreep genomen worden om te voorkomen dat ze meteen het infuusnaaldje eruit trok! Zelfs een extra dosis pijnstillers kon haar niet kalmeren. Ze probeerde met man en macht de zusters duidelijk te maken dat ze toch “echt geen tijd!” had. Ze konden er wel om lachen. Op een gegeven moment kroop ze onder de dekens. “Zo, nu wordt ze rustiger” was de conclusie. “Of ze trekt nu dat naaldje eruit..” was mijn idee. En inderdaad, ze was al een aardig eind op weg om het verband te verwijderen. Gelukkig was de anesthesist (inmiddels stond er een klein publiek om het bed geschaard..) wijs genoeg om het naaldje dan maar gelijk te verwijderen ipv op de afdeling.

Eenmaal terug op de afdeling ging ze toch weer aan het worstelen… ze wilde meteen uit bed! En waarom? Ze had zelf een pakje drinken in haar tas gestopt en dat moest nu eerst opgedronken worden!! Door de zuster werd ze daarna lekker verwend met een ijsje en soepstengels met een bakje pasta. Na de tijd uitgezeten te hebben vertrokken we weer naar huis….

oogje

Ze is niet zo bont en blauw als waar ik bang voor was gelukkig en ze wil zaterdag nog wel even terug om te gaan spelen!

film

film

Ik heb ze niet zoveel, foto’s van mijzelf. Begrijpelijk, want ik ben meestal degene met de camera. Sinds de aanschaf van mijn alpha 700 is daar wat verandering in gekomen. Johan heeft mijn minolta 7d geconfisqueerd en is daarmee aan het hobby’en geslagen. Voor de kritische kijker is het natuurlijk overduidelijk (ahum) dat ik hier toch echt geen alpha 700 hanteer! Nee, ik heb daar, zoals sommigen van ons zich misschien uit een ver verleden nog kunnen herinneren, een camera vast met een filmpje erin! Of “rolletje” zoals het bij meer mensen waarschijnlijk in de grijze cellen gegrift staat.

Om mijn filmontwikkel skills wat te kunnen oefenen leek het mij handig om niet met andermans eigendom te gaan staan prutsen, maar voor alle zekerheid mijn eigen materiaal maar mee te nemen. Dus de analoge minolta opgezocht (de batterij had ik nog vrij recent vervangen om m als “noodcamera” te kunnen gebruiken) wel mijn inmiddels ge-upgrade objectieven erop gezet en schieten maar! Mezelf toch twee keer betrapt op het totaal nutteloze bekijken van de achterkant van de camera (over gewoontes gesproken). Wat voelt dat anders! Ik heb het idee dat alle opnames bewogen zijn! Het opklappen van de spiegel (zie het woord: spiegelreflex) klinkt meer als een soort geweerschot en je voelt  de bijbehorende terugslag! Pfoeh, dat ik hier nog fatsoenlijke foto’s mee heb kunnen maken! Helaas was er afgelopen maandag een machinestoring en heb ik het resultaat nog niet kunnen bekijken, maar het is me wel gelukt om ze zelf te ontwikkelen. Ik ben benieuwd…..

fotoshoot gevolgd door fotoshoot

Leuk zo’n eerste zaterdag in de vakantie… Vakantie? Nou… Geheel vrijwillig offerde ik mijn vrije dag op aan twee fotoshoots: Promotiefoto’s van dansgroep Dansable, daarna nog met vier dames op strandsafari voor wat leuke plaatjes. Al met al de hele zaterdag gevuld dus ;-) .

lauraine

Geen moeite om mooie portretjes te maken van zulke gewillige, knappe modellen!

lianne

emma, lianne, dorieke, lauraine

Strandje doet het altijd goed! En wat een geluk met het weer!

hail to the guru

guru johan

Voor een biografie als informatie over de workshops die Search Result geeft had Johan een portret nodig. Een mooie gelegenheid om eens een radiotrigger te proberen. Ook wilde ik een portret met een flitser maken, als oefening voor mijzelf. De achtergrondkleur is ook nieuw: niet het ge-eikte wit of zwart, maar hier voor paars gekozen. (Twee aan elkaar genaaide fleeceplaids van de Action à 3,49 per stuk…) Ik bespeur zo her en der een trend dat er weer voor een (effen) kleur gekozen gaat worden, dus wil ik dat uiteraard meteen eens even proberen.

In eerste instantie leek de radiotrigger (een apparaatje dat je op je camera zet om draadloos je studioflitsers te kunnen gebruiken) prima te werken, maar na een aantal portretjes te hebben geschoten ging de flitser ook spontaan af… mmmm zelfs als de camera uit stond! Ik moet daar eens even diep over nadenken. Had ook al een keer een probleem met het aansluiten van de flitsmeter, dus misschien kan ook aan de flitser liggen….

guru johan

Gekozen voor een opstelling met de flitser heel dicht op Johans gezicht, met een diffuser parapluutje. Dit geeft een mooie softe belichting.

Johan had eerder op de dag ivm mijn naderend afscheid op school ook al een portret van mij gemaakt. Hierbij de “kleine” flitser op statief gebruikt, met een zelfgemaakt diffuserpaneel ervoor. Dit geeft een heel egale belichting. Toch nog plezier van mijn naaimachine! (Wat je al niet kunt doen met een lapje voeringstof :-) )

tropical antonia

Een andere uitsnede van het beeld geeft ook een heel ander “gevoel”.

guru johan