Leuke dingen van de Photokina

Afgelopen week was daar dan de tweejaarlijkse fotovakbeurs “Photokina” in Keulen. Heel veel nieuwe camera’s en objectieven worden tijdens deze beurs gelanceerd. Veel bezoekers gaan alleen voor die categorie dan ook richting Duitsland.

Heel opvallend vond ik ook hoeveel mensen hun eigen camera bij zich hadden en overal foto’s van gingen maken… Sommige stands (HasselbladĀ  bijvoorbeeld) rekenen daar blijkbaar ook al op en hebben grote uitstallingen met veel licht en modellen waar foto’s van gemaakt kunnen worden. Persoonlijk was ik heel blij mijn tas met camera thuis gelaten te hebben want om er nou van 10.00 tot 18.00 mee rond te zeulen…. Een aantal leuke dingetjes heb ik met mijn telefoon vastgelegd, meer als geheugensteuntje.

Zelf vind ik de “grote merken”-stands niet bijzonder spannend. Ik vind het leuk om even met een nieuwe camera te spelen, maar vind eigenlijk dingen die je anders niet tegenkomt veel leuker.

Zo had ik bij een van mijn “zoek leuk digitaal fotoboek” al een een aantal aanbieders gevonden waarbij ik geen enkel idee had van wat de papier- en afdrukkwaliteit in het echt nou zou zijn. Omdat deze mensen ook in grote getalen op de beurs aanwezig waren, was het voor mij een uitgelezen gelegenheid om eens wat prijs/kwaliteitsvergelijking te doen.

Asukabook wordt op internet veel geroemd als goede aanbieder. Ik vond de kwaliteit niet onaardig, maar vooral de “glossy” uitvoering zag er in mijn ogen nogal goedkoop uit. De prijzen vond ik hoog. Hier ga ik zeker niet bestellen.

Wel aangenaam verrast was ik door de boeken van Blurb. Zij werken meer vanuit een “maak een boek” uitgangspunt, er zijn dus ook heel veel tekstopties. Prijzen zijn vanaf 9,95 voor een softcoverboekje. (Je kunt ook hardcover en hardcover met stofomslag kiezen) De kwaliteit is mooi. Wordt in Eindhoven gedrukt werd ons verteld. Gisteren gelijk een proefexemplaar gemaakt en vandaag besteld. Software is makkelijk en duidelijk, wel in het Engels.

Opvallend waren ook een aantal Italiaanse aanbieders die met met zeeeer bewerkte covers komen voor digitale fotoboeken. Steentjes, bewerkt leer, suede, kleurvlakken etc etc. Bij de Italianen gaat “uiterlijk” zo te zien voor “kwaliteit” want de afdrukken waren niet echt om over naar huis te schrijven.

Verder was er ook veel aandacht voor papier, lijsten en afdrukken.

Een stand die er uitsprong was die van Feniks en dan vooral qua totale overdaad en kitischerigheid! Allemaal “oude” foto’s in drukke lijstjes, stapels op perkament lijkend papier, rollen “schatkaarten” etc etc. Toch een paar proefvelletjes meegenomen, je weet maar nooit.

Epson stond met een halve hal aan printerspul op de beurs. Leuk van de printerboeren is dat je gratis het een en ander kan laten afdrukken. Getipt door mijn collega Roland had ik dus een usb-stickje met wat werkjes meegenomen. Ook een handig stalenboekje meegekregen. Vooral de afdrukken op “fine art paper” vond ik erg mooi.

Er zijn veel meer manieren om je afbeeldingen te presenteren dan je voor mogelijk houdt. Als je uitgekeken bent op gewone posters kun je tegenwoordig uit een scala van mogelijkheden kiezen. Wat ik (en Johan ook) heel mooi vonden is “alu-bond”. Je foto wordt verlijmd op aluminium en met behulp van een frame komt het dan een paar centimeter van de muur af. Heel chique. Bij de duitse tak van poster xxl kun je dit bestellen. Ook op een soort van schuimbord geplakte foto’s vonden we interessant. Wil je nog een stapje verder gaan, ga dan voor de “lichtbak” optie. Een kast met (led) verlichting waar je op doorzichtig materiaal geprinte foto in gedaan wordt. Er hingen er op de beurs van 2m bij 4m…. erg indrukwekkend.

Verder ging mijn genetisch belaste interesse natuurlijk ook uit naar tassen….

Jill-E richt zich voornamelijk op de vrouwelijke, professionele fotograaf. Ook deze had ik tot nog toe niet live kunnen bewonderen. Het is leuk… heel leuk…. Kon geen goede inschatting maken van de kwaliteit, maar die is goed. Het is een niet standaard fototas en ook vooral de trolley lijkt me super handig.

Ik wist dus al helemaal wat ik graag in december in mijn schoen/onder mijn boom wilde krijgen tot ik bij de stand van Crumpler kwam. Een heel lief, klein trolleytje met een aparte foto-inzet onder de naam: Dangerous Dwarf…. Zwart graag en inpakken hoeft niet! (Als kleine dwerg MOET deze tas wel voor mij gemaakt zijn…)

De tas met folders was goed gevuld en de stappenteller stond op 15 kilometer, maar het was gezellig en ik heb weer heel veel nieuwe ideeen opgedaan.

Kleur en Ruis

Een tijdje terug berichtte ik over fotograferen op “film”. Door allerlei andere activiteiten (lees: trouwreportages) was het er nog niet van gekomen om wat resultaten te laten zien. Wat mij voornamelijk opvalt is het grotere contrast en de mooie zachte kleuren. Eigenlijk is dit ook precies hetgeen waardoor veel foto-enthousiasten nog steeds kritiek op digitale opnames hebben. De ruis die vooral bij de hogere iso-waarden optreedt wordt dan gezien als “karakter” :-) .

Even een aantal voordelen van digitaal die mij nu te binnen schieten:
– direct resultaat zichtbaar
– bewerkingen in photoshop oid
– per opname kunnen instellen van de gewenste iso
– goedkoop per opname (en geheugenkaarten worden met de dag goedkoper)

kleur en ruis

kleur en ruis

Verder lezen

En de straf voor roddelen is……

Bloggen is soms een beetje roddelen. Zo vind ik het leuk om af en toe eens wat verhalen te vertellen over wat mij her en der overkomt. De meeste “blog-worthy”- dingen gebeuren tijdens trouwerijen. Of dat nou komt omdat iedereen zenuwachtig is, er heel veel in een dag gebeurt of de hoeveelheid mensen die op een plaats verzameld zijn….. het zal wel een combinatie zijn van al die dingen.

Vrijdag 5 september trouwden Robert en Liane. Ergens oktober vorig jaar hadden ze me gevraagd of ik hun trouwreportage wilde verzorgen. Ze hadden leuke locaties uitgezocht voor foto’s: Het Zuiderpark en de Uilenburg, beide in Den Bosch. Ook hun trouwcermonie vond op een bijzondere locatie plaats: Het Noordbrabants Museum.

We hadden bijzonder veel geluk met het weer: Tijdens de fotosessie was het droog met af een toe een klein drupje. Om in standpunt af te wisselen ga ik nogal eens “omhoog” of “omlaag”, en lig ik dus wel eens in het gras of klim op het een of ander om een visueel mooier plaatje te kunnen maken. Omdat Robert een fanatiek hockey-er is had ik ook nog wat hockeysticks en ballen geregeld. (met dank aan collega Marlene van Johan :-) )

Toen we het rondje Zuiderpark hadden gedaan en naar de Uilenburg wilden vertrekken merkte ik tot mijn grote schrik dat ik mijn autosleutels niet kon vinden….. Om de een of andere reden had ik mijn auto open gelaten en kon dus wel bij mijn spullen… maar die sleutels! Alles werd binnenstebuiten gekeerd en zelfs bruid en bruidegomĀ  hielpen zoeken… niks… Grommerdegrommm! Ik voelde mij echt een kluns, sukkel, etc etc en vooral heel erg onprofesioneel. Het verhaal van twee weken terug (sleutels van de trouwauto verdwenen) schoot door mijn hoofd en ik dacht: Zou dit misschien een teken van de kosmos/het lot/vulĀ  hier uw levensbeschouwelijke voorkeur in zijn dat ik niet moet roddelen?????

Bruidegom Robert had een heldere ingeving: “Hee, jij lag daarstraks toch in het gras om een foto te maken? Zou je daar misschien…..” Mijn hulpjes voor die dag, Carlijn en Karin, snelden in de aangewezen richting weg terwijl ik nog wat verder in de kofferbak aan het graven was en ondertussen wat paniekerig Johan probeerde te bellen. Even later kwamen ze ietwat buiten adem weer terug gerend met…. mijn sleutels!!! Een leerling van een school die in het park hun verplichte rondjes aan het rennen waren had ze net opgeraapt en had wat verloren aan deze en gene staan vragen of ze misschien sleutels kwijt waren. Dat ik een zucht van verlichting slaakte zal niemand verbazen denk ik. (Het kleine vreugedansje voor degenen die mij kennen waarschijnlijk ook niet :-D )

Toen we bij de Uilenburg waren zei Karin: “Zeg, geef mij je sleutels maar!” Ik vond het een prima idee…..