Categorie archief: bruidsfotografie

AMFION-Gerald-en-Kim-AMFION-2335

Beloved Wedding: Gerald and Kim

Gerald and Kim are a funloving couple. Their wedding day started out hot and sunny, but during the cermony we had a thunderstorm!

Luckily their pictures had been taken in the morning, and the sun that was shining that day was visible  in their smiles!

I wish you all the best as a married couple! Thanks that I could be there to capture the love between you two!

 

 

Leuke dingen van de Photokina

Afgelopen week was daar dan de tweejaarlijkse fotovakbeurs “Photokina” in Keulen. Heel veel nieuwe camera’s en objectieven worden tijdens deze beurs gelanceerd. Veel bezoekers gaan alleen voor die categorie dan ook richting Duitsland.

Heel opvallend vond ik ook hoeveel mensen hun eigen camera bij zich hadden en overal foto’s van gingen maken… Sommige stands (Hasselblad  bijvoorbeeld) rekenen daar blijkbaar ook al op en hebben grote uitstallingen met veel licht en modellen waar foto’s van gemaakt kunnen worden. Persoonlijk was ik heel blij mijn tas met camera thuis gelaten te hebben want om er nou van 10.00 tot 18.00 mee rond te zeulen…. Een aantal leuke dingetjes heb ik met mijn telefoon vastgelegd, meer als geheugensteuntje.

Zelf vind ik de “grote merken”-stands niet bijzonder spannend. Ik vind het leuk om even met een nieuwe camera te spelen, maar vind eigenlijk dingen die je anders niet tegenkomt veel leuker.

Zo had ik bij een van mijn “zoek leuk digitaal fotoboek” al een een aantal aanbieders gevonden waarbij ik geen enkel idee had van wat de papier- en afdrukkwaliteit in het echt nou zou zijn. Omdat deze mensen ook in grote getalen op de beurs aanwezig waren, was het voor mij een uitgelezen gelegenheid om eens wat prijs/kwaliteitsvergelijking te doen.

Asukabook wordt op internet veel geroemd als goede aanbieder. Ik vond de kwaliteit niet onaardig, maar vooral de “glossy” uitvoering zag er in mijn ogen nogal goedkoop uit. De prijzen vond ik hoog. Hier ga ik zeker niet bestellen.

Wel aangenaam verrast was ik door de boeken van Blurb. Zij werken meer vanuit een “maak een boek” uitgangspunt, er zijn dus ook heel veel tekstopties. Prijzen zijn vanaf 9,95 voor een softcoverboekje. (Je kunt ook hardcover en hardcover met stofomslag kiezen) De kwaliteit is mooi. Wordt in Eindhoven gedrukt werd ons verteld. Gisteren gelijk een proefexemplaar gemaakt en vandaag besteld. Software is makkelijk en duidelijk, wel in het Engels.

Opvallend waren ook een aantal Italiaanse aanbieders die met met zeeeer bewerkte covers komen voor digitale fotoboeken. Steentjes, bewerkt leer, suede, kleurvlakken etc etc. Bij de Italianen gaat “uiterlijk” zo te zien voor “kwaliteit” want de afdrukken waren niet echt om over naar huis te schrijven.

Verder was er ook veel aandacht voor papier, lijsten en afdrukken.

Een stand die er uitsprong was die van Feniks en dan vooral qua totale overdaad en kitischerigheid! Allemaal “oude” foto’s in drukke lijstjes, stapels op perkament lijkend papier, rollen “schatkaarten” etc etc. Toch een paar proefvelletjes meegenomen, je weet maar nooit.

Epson stond met een halve hal aan printerspul op de beurs. Leuk van de printerboeren is dat je gratis het een en ander kan laten afdrukken. Getipt door mijn collega Roland had ik dus een usb-stickje met wat werkjes meegenomen. Ook een handig stalenboekje meegekregen. Vooral de afdrukken op “fine art paper” vond ik erg mooi.

Er zijn veel meer manieren om je afbeeldingen te presenteren dan je voor mogelijk houdt. Als je uitgekeken bent op gewone posters kun je tegenwoordig uit een scala van mogelijkheden kiezen. Wat ik (en Johan ook) heel mooi vonden is “alu-bond”. Je foto wordt verlijmd op aluminium en met behulp van een frame komt het dan een paar centimeter van de muur af. Heel chique. Bij de duitse tak van poster xxl kun je dit bestellen. Ook op een soort van schuimbord geplakte foto’s vonden we interessant. Wil je nog een stapje verder gaan, ga dan voor de “lichtbak” optie. Een kast met (led) verlichting waar je op doorzichtig materiaal geprinte foto in gedaan wordt. Er hingen er op de beurs van 2m bij 4m…. erg indrukwekkend.

Verder ging mijn genetisch belaste interesse natuurlijk ook uit naar tassen….

Jill-E richt zich voornamelijk op de vrouwelijke, professionele fotograaf. Ook deze had ik tot nog toe niet live kunnen bewonderen. Het is leuk… heel leuk…. Kon geen goede inschatting maken van de kwaliteit, maar die is goed. Het is een niet standaard fototas en ook vooral de trolley lijkt me super handig.

Ik wist dus al helemaal wat ik graag in december in mijn schoen/onder mijn boom wilde krijgen tot ik bij de stand van Crumpler kwam. Een heel lief, klein trolleytje met een aparte foto-inzet onder de naam: Dangerous Dwarf…. Zwart graag en inpakken hoeft niet! (Als kleine dwerg MOET deze tas wel voor mij gemaakt zijn…)

De tas met folders was goed gevuld en de stappenteller stond op 15 kilometer, maar het was gezellig en ik heb weer heel veel nieuwe ideeen opgedaan.

En de straf voor roddelen is……

Bloggen is soms een beetje roddelen. Zo vind ik het leuk om af en toe eens wat verhalen te vertellen over wat mij her en der overkomt. De meeste “blog-worthy”- dingen gebeuren tijdens trouwerijen. Of dat nou komt omdat iedereen zenuwachtig is, er heel veel in een dag gebeurt of de hoeveelheid mensen die op een plaats verzameld zijn….. het zal wel een combinatie zijn van al die dingen.

Vrijdag 5 september trouwden Robert en Liane. Ergens oktober vorig jaar hadden ze me gevraagd of ik hun trouwreportage wilde verzorgen. Ze hadden leuke locaties uitgezocht voor foto’s: Het Zuiderpark en de Uilenburg, beide in Den Bosch. Ook hun trouwcermonie vond op een bijzondere locatie plaats: Het Noordbrabants Museum.

We hadden bijzonder veel geluk met het weer: Tijdens de fotosessie was het droog met af een toe een klein drupje. Om in standpunt af te wisselen ga ik nogal eens “omhoog” of “omlaag”, en lig ik dus wel eens in het gras of klim op het een of ander om een visueel mooier plaatje te kunnen maken. Omdat Robert een fanatiek hockey-er is had ik ook nog wat hockeysticks en ballen geregeld. (met dank aan collega Marlene van Johan :-) )

Toen we het rondje Zuiderpark hadden gedaan en naar de Uilenburg wilden vertrekken merkte ik tot mijn grote schrik dat ik mijn autosleutels niet kon vinden….. Om de een of andere reden had ik mijn auto open gelaten en kon dus wel bij mijn spullen… maar die sleutels! Alles werd binnenstebuiten gekeerd en zelfs bruid en bruidegom  hielpen zoeken… niks… Grommerdegrommm! Ik voelde mij echt een kluns, sukkel, etc etc en vooral heel erg onprofesioneel. Het verhaal van twee weken terug (sleutels van de trouwauto verdwenen) schoot door mijn hoofd en ik dacht: Zou dit misschien een teken van de kosmos/het lot/vul  hier uw levensbeschouwelijke voorkeur in zijn dat ik niet moet roddelen?????

Bruidegom Robert had een heldere ingeving: “Hee, jij lag daarstraks toch in het gras om een foto te maken? Zou je daar misschien…..” Mijn hulpjes voor die dag, Carlijn en Karin, snelden in de aangewezen richting weg terwijl ik nog wat verder in de kofferbak aan het graven was en ondertussen wat paniekerig Johan probeerde te bellen. Even later kwamen ze ietwat buiten adem weer terug gerend met…. mijn sleutels!!! Een leerling van een school die in het park hun verplichte rondjes aan het rennen waren had ze net opgeraapt en had wat verloren aan deze en gene staan vragen of ze misschien sleutels kwijt waren. Dat ik een zucht van verlichting slaakte zal niemand verbazen denk ik. (Het kleine vreugedansje voor degenen die mij kennen waarschijnlijk ook niet :-D )

Toen we bij de Uilenburg waren zei Karin: “Zeg, geef mij je sleutels maar!” Ik vond het een prima idee…..

I trashed the dress!!!

Er zijn van die dingen die je graag wil, maar niet altijd kunnen… Zo wilde bruid Monica (zie de post “Oh dokter!“) en bruidegom Klaas graag nog foto’s maken op het strand en op de hooizolder bij Monica thuis. Geen dingen die je tijdens de fotosessie op de trouwdag zelf makkelijk “even” doet. Strand: dik uur rijden. Hooizolder: Oud houten laddertje….
Dus…
Een week later: Je doet gewoon weer je trouwjurk aan, hijst je in je trouwpak en tadaaaa je maakt lekker nog de foto’s die je graag wil hebben! Je hoeft niet bang te zijn dat je ergens te laat voor bent (ja, behalve voor de zonsondergang..) geen angst voor vlekken/scheurtjes (want die zitten er toch al in!) en geen zenuwen voor wat nog gaat komen (want dat is al geweest). We hadden heel wat bekijks op het strand en het bruidspaar werd van alle kanten gefeliciteerd. Het feit dat ze ook echt te water gingen was voor veel mensen wel verrassend, gezien het kleine publiek dat zich op het strand verzamelde en de diverse compactcamera’s die tevoorschijn werden gehaald. Het resultaat mag er zijn! Een aantal foto’s die ik nog graag op de dag zelf had willen doen gingen in de herhaling wel door en een aantal unieke plaatjes met zonsondergang…. I trashed this dress, who’s next??? :-)

Oh, dokter!

Het is vrijdag 22 augustus. Vandaag gaan Monica en Klaas elkaar het ja-woord geven! Het is nog rustig in huize de Groot in Molenaarsgraaf…. Bruid Monica wordt gekapt en opgemaakt en voor de eerste keer die dag (en zeker niet de laatste) horen de aanwezigen haar favoriete uitroep: “Oh, dokter!!” We zullen het die dag nog veel horen. Vertaal “Oh, dokter” met “Tsjonge”, “Nou, nou”, “Oh, ja!” en je het het goeie gevoel te pakken.

Gelukkig was het ‘s ochtends redelijk droog en konden er buiten rond de boerderij foto’s gemaakt worden.

oh, dokter!

oh, dokter!

Bruidegom Klaas is zeeman en wilde graag ook op een scheepswerf foto’s gaan maken. Hij had daar een poosje gewerkt en had zodoende genoeg contacten om er binnen te komen. Na wat Poolse arbeiders gecharterd te hebben, konden we de “vonk” tussen Klaas en Monica letterlijk zien overspringen :-) .

De vonk slaat over

De vonk slaat over

Het was wel een dag met voor mij wat hobbels en bobbels. Problemen met het digitaal doorsturen van het fotobestand voor het bedankje dat ‘s avonds meegegeven moest worden, bijna een geheel foute bestelling daarvan door een niet al te snuggere medewerkster bij de afdrukcentrale (nee ik wil geen 250 keer een foto van 20×30 bestellen!!!!), kleine schade aan mijn materiaal en een behoorlijk nat pak door een erg malse regenbui na het gemeentehuis. Gelukkig zijn alle problemen er om opgelost te worden en waren er heel wat hulpvaardige mensen die voor mij wat wilden dragen/vasthouden/regelen/etc.

Het bruidspaar zelf was gelukkig ook niet snel uit het veld geslagen. Als je niet met de geplande BMW Z4 bij de kerk aankomt maar in een blauwe Opel Astra omdat iemand de sleutels in zijn zak heeft laten zitten en even zijn kleintje bij de oppas aan het brengen is en daardoor je dus ook de ringen niet bij je hebt want die liggen achter in diezelfde Z4 en je dan nog steeds kan lachen, dan zeg ik dat je behoorlijk onverstoorbaar bent.

De grootste klus voor mij gaat nu beginnen: Het uitzoeken en bewerken van de albumfoto’s. Oh, dokter……

Gemengd licht

Licht heeft veel kleuren. Ochtendlicht is koel van toon, avondlicht warm. Dan heb je nog de kunstmatige lichtbronnen, die ook elk weer hun eigen kleur licht hebben: tungsten (gloeilamp): een wat oranje achtig licht, tl-licht, halogeen licht etc. Je camera maakt een automatische “witbalans”, probeert wit wit te krijgen zeg maar. In photoshop kun je dit (als je in raw-formaat fotografeert) nog redelijk achteraf regelen. Een van de lastigste situaties is die van gemengd licht. Zowel natuurlijk als tungsten licht in een opname bijvoorbeeld. Je kunt dan maar op een van de twee soorten licht corrigeren.

Bij deze bruidsschoenen heb ik dat probleem: Van links valt (koel ochtend)licht door een open deur, van rechts tungsten licht vanuit een badkamer. Ik koos voor deze setting juist vanwege het licht van twee kanten en de glimmende vloer. Je ziet aan de linkerkant van de schoenen een blauwachtige gloed, maar ik vind het hier niet hinderlijk.

schoenen in gemengd licht

Een oplossing was geweest als ik een van de twee lichtbronnen geëlimineerd had door een deur dicht te doen en mijn flitser als tweede lichtbron had gebruikt, met evt een gekleurde folie ervoor om een uniform lichtbeeld te creëeren.

Sonja en Remco

sonja en remco

Gisteren had ik de grote eer om voor onze goeie vrienden Sonja en Remco Boom (ja ja, wen er maar aan Sonja!) de trouwreportage te mogen doen. Na het mooie weer van de afgelopen tijd was het gisteren wat “Hollandser” met af en toe een flinke regenbui. Een aantal momenten op de dag vergden daardoor wat aanpassing en ook het maken van de foto’s (in de tuin van Sonja’s ouders) leek niet door te kunnen gaan. Ondanks een lichte miezer besloten we toch de gok te wagen en de plannen voor de “staatsieportretten” door te laten gaan. Voordeel: alles lekker fris en groen, nadeel: kletsnat gazon. Kudos voor Sonja dat ze toch met haar schitterende, speciaal voor haar door de ontwerper Paul Schulte ontworpen jurk het natte gras trotseerde wat gelukkig een aantal schitterende plaatjes opleverde. We verrasten het bruidspaar vandaag met een uitvergroting van bovenstaande foto.

Zo tussen receptie en feest was er een verloren momentje en omdat het inmiddels droog geworden was konden we nog even wat plaatjes schieten in de tuin van het Singermuseum in Laren waar het kersverse echtpaar Boom hun gasten ontving. Mede door het weer en de files in en rond Hilversum (waar de trouwerij plaatsvond) was er de hele dag nog geen gelegenheid geweest om een foto van bruidspaar en wederzijdse ouders te maken. Pas ‘s avonds toen de duisternis al ingevallen was er tijd voor. Ok… hoe gaan we dit doen dan in het donker??? De stoute schoenen aangetrokken en bruidsdame Tove laten fungeren als lampstatief en wat “off camera lighting” geprobeerd. Resultaten waren wonderwel goed! Omdat ik graag het bruidspaar de primeur wil geven van de foto’s hier geen voorbeeld, maar daarna ging ik een beetje los met de flitser wat resulteerde in dit portret van goeie vriend Rob.

De flitser staat hier op tafel en wordt aangestuurd door ingebouwde flitser van mijn camera. Je krijgt hierdoor een veel minder platte belichting omdat het licht niet recht van voren komt zoals wel met je ingebouwde flitser danwel met flitser als ie op je camera staat.

Rob met een lichtje

Wel een klein beetje “flair” maar dat doet niet af aan het effect!