Categorie archief: event

dixiedixon029

Opslagmedia van G-Technology en fashion photographer Dixie Dixon

We maken met z’n allen steeds meer foto’s. Hoewel je misschien de helft van de foto’s maar serieus gaat bekijken en nog kleiner deel zijn weg vindt naar social media of een digitaal fotoboek, je hebt toch steeds meer opslagruimte nodig voor al je foto’s. Als fotograaf zul je ook herkennen dat een een goeie back-up voor je foto’s essentieel is en dat dit back-uppen het liefst zo snel mogelijk gebeurd.

G-DRIVEev_Hero2_HiRes

G-Technology is een producent van opslagmedia die hier in Nederland niet zo heel bekend is, maar in de Verenigde Staten al sinds 2004 aan de weg timmert. Producten die ze in hun assortiment hebben zijn verschillende typen losse harde schrijven voor desktop, portable en zeker handig voor de Apple-gebruikers een aantal schijven met de supersnelle Thunderbolt aansluiting.

Sommige losse harde schijven kunnen dan ook weer in een NAS gezet worden om op deze manier gebruikt te worden. De Thunderbolt schijven hebben niet alleen een snelle verbinding maar ook de harde schijven zijn snel (7200 RPM). Deze producten kun je bijvoorbeeld kopen bij: Mycom, de Apple-stores en Dixons.

De producten kenmerken zich door een slick uiterlijk en een stevige aluminium behuizing. G-Technology richt zich voornamelijk op mensen in de grafische industrie en fotografie, maar gaat zich nu ook richten op de muziekindustrie.

Een van de ambassadeurs van de G-Technology productlijn is modefotografe Dixie Dixon.  Al op jonge leeftijd begon zij met fotograferen en koos al snel voor haar specialismen namelijk mode- en reclamefotografie.

Tijdens de productpresentatie was eigenlijk het grootste deel van de tijd ingeruimd voor Dixie, die vertelde over haar manier van werken – waarbij ze natuurlijk de producten van G-Technology gebruikt voor de opslag van haar foto’s – en veel foto’s uit haar portfolio liet zien.

Ze sprak heel open haar carrière, wat haar beweegt en hoe bepaalde foto’s ontstaan zijn. Leuke tip vond ik dat zij veel keek naar de kleurenleer en welke kleuren elkaar aanvullen of een bepaalde sfeer of bepaald gevoel oproepen.

Als voorbeeld gaf ze een foto die gebruikt is voor een Nikon reclame, waarbij ze aan de hand van het Nikon logo gekozen had voor bepaalde aankleding van het model, zodat dit dezelfde associatie heeft. Ook de foto’s met juist grote kleurcontrasten zien er inderdaad beter uit als dit met zorg gekozen is. Zeker iets om wat mee te doen.

Ze gaf ook aan ontmoetingen met klanten altijd heel goed voor te bereiden, zoals in allerlei sociale media onderzoek te doen naar bijvoorbeeld favoriete muziek, zodat ze dat kan gebruiken om tot een directer contact te komen met klanten en modellen.

Voor haar shoots laat ze zich graag inspireren door de films, zoals bijvoorbeeld een aantal foto’s die duidelijk teruggrijpen op Breakfast at Tiffany’s of de films met James Dean.

dixiedixon022

 

Copyright Dixie Dixon

Omdat ze aan het begin van haar carrière veel op televisiesets fotografeerde is ze een groot fan van het gebruik van filmlampen en continulicht bij haar shoots. Ze gebruikt graag grote diafragma-openingen en kan dan beter uit de voeten met dit soort belichtingen dan met de meer klassieke flitsers. Ook gebruikt ze graag kleine ledpanelen op batterijen en reflectieschermen om bij haar werk op locatie op een eenvoudige manier het licht naar haar hand te zetten.

Heel eerlijk zegt ze ook dat bij haar foto’s de styling, haar en make-up een groot gedeelte van de foto ‘maken’. Voor een opdracht maakt ze altijd een visionboard met daarop ideeën over styling, kleding, haar en visagie zodat iedereen op hetzelfde spoor zit en er ook voor de klant duidelijkheid is.

dixiedixon029

 

Copyright Dixie Dixon

Als klap op de vuurpijl ging ze met de aanwezigen die dat wilden een korte fotoshoot doen in hartje Amsterdam. Een bijzondere ervaring om zo uitgebreid aan de andere kant van de camera te staan. Met haar aanstekelijke, maar toch wel tikkie Amerikaanse, positiviteit was het niet moeilijk om je op je gemak te voelen. Als het goed is krijgen we de resultaten nog te zien… ik ben benieuwd.

Hobbelpaard

Hoe het precies zo gekomen is, is inmiddels in de nevelen van de tijd gehuld, maar ik ben officieel sponsor van een Truckpulling Truck…

rocking-horse-post-1

Aantal jaren geleden liep ik Dirk tegen het lijf op een bruiloft. Nou is dat niet zo heel moeilijk, je kunt niet echt om hem heen. Hij was door een bruidspaar waar ik de trouwfoto’s van ging maken gevraagd om de dag op video vast te leggen. Het klikte gelukkig gelijk tussen ons en zo af en toe gaat hij met mij mee op pad om het een en ander op film vast te leggen. Omdat hij (minstens) een kop of twee groter is dan ik, gaat dat altijd heel goed, hij filmt gewoon over me heen… En hij draagt mijn tas! Nou, hoe luxe wil je het hebben als fotograaf.

rocking-horse-post-7

Dirk is met veel enthousiasme betrokken bij de Truckpulling. Zijn “kindje” heet Rocking Horse. Hobbelpaardje dus eigenlijk. Samen met een vast clubje enthousiastelingen steken ze ziel en zaligheid in het gevaarte. Dirk is er vooral om de sponsoren bij elkaar te rammelen en het een en ander te “regelen”. Met zijn vlotte babbel geen probleem.

rocking-horse-post-3

Al een aantal keer had Dirk gevraagd of ik niet een keertje foto’s wilde komen maken bij een wedstrijd. Nu is Truckpulling kijken nou niet iets wat heel hoog op mijn lijstje staat van favoriete tijdsbestedingen, maar als mensen enthousiast over iets zijn is het niet moeilijk om er een keertje tijd voor uit te trekken.

rocking-horse-post-2

Vandaag was de “thuiswedstrijd” voor de Rocking Horse mannen, in Nederhemert. Leuk detail was dat de ploeg vandaag gefilmd werd door RTL7, had Dirk even “geregeld”.
Het werd nog aardig spannend. Bij de eerste kwalificatieronde haalde de Rocking Horse geen “full pull” waardoor ze zich niet meteen voor de wedstrijd plaatsten. Er werd nog het een en ander opengeschroefd en op een gegeven moment zagen we de wagen wegrijden van het terrein. Paniek! Wat was er aan de hand! Diverse mobieltjes werden tevoorschijn gehaald, maar gelukkig bleek het alleen te gaan om een helpende hand die werd toegestoken bij het afstellen van de motor. De tweede run leverde wel het juiste resultaat op en de wagen mocht zich in de wedstrijd gaan mengen. Na een tweede full pull waarmee ze de “superpull” hadden bereikt ben ik naar huis gegaan, ik vond het welletjes.
Zal morgen eens op de  website kijken hoe het ze verder is vergaan. Op zondag 12 juni wordt in RTL Transportwereld uitgebreid aandacht besteed aan deze wedstrijd en het Rocking Horse team.

rocking-horse-post-5

Vind je Truckpulling wel helemaal het einde, dan kun je je inschrijven voor de Nieuwsbrief en krijg je af en toe een mailtje met voor mij onbegrijpelijke teksten als: “Na thuiskomst van de demo wedstrijd in Nieuw Vennep, waarbij we opmerkten dat 1 turbo achterbleef bij de andere, hebben we meteen het carter opengeschroefd en tot onze schrik zagen we dat de lagerschalen van het hoofdlager van de krukas ovaal waren geworden.”

rocking-horse-post-6


Zee

Ik ben op zee ontstaan.

Het is een grapje dat ik (waarschijnlijk te) vaak maak. Maar het klopt wel, ik ben op zee ontstaan. Toen mijn ouders trouwden werkte mijn vader -al vanaf zijn zeventiende- op  koopvaardijschepen. “Grote vaart”. Wat in die tijd betekende: zes maanden op, drie maanden af. Mijn moeder was na hun huwelijksdag met mijn vader meegegaan op een flinke reis: Zuid-Afrika, Australie, Japan. Ergens onderweg kwam ik in het vooruitzicht, wat veel mensen niet verwacht hadden, mijn moeder was tenslotte al 41…

_dsc7538 dsc07557

Tot ongeveer mijn zevende heeft mijn vader het varen als beroep gehad. Ik heb dus nog wel het een en ander aan herinneringen uit die tijd. Gekke dingen, kleine dingen. Wat voor zeil er op de brug lag (zwarte noppen) en dat mijn vader me optilde om op de radar te kunnen kijken. Maar ook de geuren, het verwachtingsvolle gevoel dat je had als je in een haven kwam en die ene orkaan waar we in verzeild raakten….

dsc07537 _dsc7552

Vandaag was ik voor het eerst sinds heel lange tijd in de haven van Rotterdam. Aangetrouwde neef Klaas , van wie ik vorig jaar de trouwreportage en trash-the-dress mocht doen, had bij mij een camera besteld en zei uit de grap: “We zijn maandag en dinsdag in Rotterdam, kom je’m even brengen?” Nou…. Ik wist dat ik mijn vader er een groot plezier mee zou doen en aangezien we een groot gedeelte van onze verhuizing en verbouwing aan zijn inspanningen te danken hebben leek het me een leuk plan. Hem gelukkig ook en we hadden dan ook bijna een schoolreisjesgevoel toen we vanmorgen vertrokken.

_dsc7543

dsc07556

We troffen het. Het schip was heerlijk moeilijk bereikbaar (scheef ijzeren trapje en een heuse touwladder) en er werd net gelost. Mijn vader kon het niet laten het een en ander aan herinneringen op te halen en toen we na zo’n anderhalf uur en een rondleiding over het schip weer vertrokken sloot hij af met de woorden: “Want ik draag de koopvaardij nog steeds een warm hart toe!”

_dsc7546

Het blijft trekken, de zee, boten… en het is natuurlijk altijd een leuke fotogelegenheid!

Opening Studio

Ik vond het best spannend.

Afgelopen zaterdag 12 september was de opening van de studio. We hadden aardig wat uitnodigingen verstuurd, maar het is natuurlijk toch altijd maar de vraag of mensen daadwerkelijk de moeite nemen om al dan niet speciaal voor jou te komen kijken. Nou, ik had me geen zorgen hoeven maken, de eerste gasten stonden al een half uur voor openingstijd voor de deur (aarghh) en daarna was het de hele dag door druk. Veel familie en vrienden die langs kwamen, maar ook buren, oud-collega’s, vage kennissen en wildvreemden heb ik voorbij zien komen.

Om het “zo, dit is het dan”-effect te voorkomen had ik wat modellen gecharterd om de gasten de studio in actie te kunnen laten zien. De dames moesten wel veel geduld hebben, meer dan eens gingen ze een poosje in de wacht om even deze en gene te begroeten en een praatje te maken.Bij deze  Heleen, Lianne en Carmen heel erg bedankt voor hun bijdrage aan deze dag.

Heleen

Lianne

Carmen

Daarna hebben we nog gezellig een poosje in de tuin geborreld met vrienden en familie. De dag is in mijn gevoel voorbij gevlogen en ik ben supervereerd dat iedereen de moeite heeft genomen om langs te komen! We schatten dat er toch ergens richting de honderd mensen zijn geweest en zo aan de bloemenzee hier in huis te zien kan dat aardig kloppen!

dsc07252

De dag heeft in elk geval al een aantal nieuwe opdrachten opgeleverd, dus dat is sowieso mooi meegenomen :-) .

Nog voor de rommel opgeruimd was heb ik de studio alweer gebruikt om van goeie vrienden Bas en Marijke foto’s te maken. Zij verwachten eind volgende maand hun eerste kindje en wilden graag wat buikfoto’s. Mijn ambities op het fotovlak zijn in grote mate aangewakkerd door het feit dat Bas mij een aantal jaren geleden vroeg om samen met hem een trouwreportage te fotograferen. Ik fotografeerde al heel lang, maar nog niet zo vaak in opdracht. Na die ene dag was ik verkocht en heb daarna heel wat inspanningen verricht om die ambitie waar te maken. Met nu als resultaat de studio. Het was dus eigenlijk wel gepast dat ik de studio officieel inwijdde met het maken van foto’s van hem en zijn vriendin. (Al valt het nog niet mee om van een andere foto-enthousiast foto’s te maken, maar dat terzijde :-) )

Bas en Marijke

Wall of Fame

We zijn de afgelopen maanden heel druk bezig geweest in ons nieuwe huis. Inmiddels is het bewoonbaar, hebben we weer warm water en een keuken (oh, blissss) alleen nog geen combinatie van die twee (warm water in de keuken) en zijn we ook in de studio een heel eind op weg.

Een mooi moment voor wat Johan noemde een “friendly user test” oftwel: Nodig je vrienden uit om het resultaat te komen bekijken.

Om de nu nog maagdelijk witte wanden in ons huis wat meer aan te kleden willen we beginnen met een “Wall of Fame”. Onze familie en vrienden vereeuwigen en ergens een muurtje vullen met de foto’s. Het idee hadden we al veel langer, maar het was er nooit van gekomen. Omdat ik inmiddels al wel de studio-apparatuur bezit was het ook wat makkelijker te realiseren. We overvielen sommigen er nogal mee, maar uiteindelijk vonden de meesten het toch wel leuk om even als model te fungeren.

drieluik-roland-en-esther

Hier een drieluikje van goeie vrienden R en E.

Voor diegenen die er gister niet waren: Je bent bij deze dus gewaarschuwd :-) .

Vaderdag werd Moederdag. Of toch Vaderdag?

Afgelopen zondag was het Vaderdag. Na het uitpakken van de cadeaus, een lucifersdoosje met een hart namens Ghislaine en een PS3 spel namens mij, woonden we de doop bij voormalig buurmeisje Lois. Uiteraard werd opa ook niet vergeten, maar daarna hadden we de tijd aan onszelf.

Om een trouwreportage voor te bereiden besloot ik even naar Heusden te rijden om wat pre-plaatjes te schieten. Johan vond het wel fijn om even het rijk alleen te hebben dus toog ik met mijn dochter richting het historische stadje. Het bleek dat het die dag meer dan historisch was, want er waren Middeleeuwse dagen. In het toch al pittoreske dorpje werd het leven van vroeger dagen uitgebeeld.

Ik had een geleende Sigma 10-20mm bij me om wat mee te experimenteren, maar door de grote drukte kwam daar weinig van terecht.

_dsc5583

Verder lezen

Kinderfoto’s

Kindercentrum Poederooijen had afgelopen zaterdag open huis. Om wat extra mensen te trekken was ik gevraagd om foto’s te maken in het kader van een “Vaderdagactie”. Voor wie Poederooijen niet kent: Klein dorpje aan de Maas waar naast een kerk, cafetaria en zeer goeie kapsalon niet zo heel veel te vinden is.

Ik vond het een mooie gelegenheid om mijn nieuwe 140 cm doorsnee octagon softbox uit te proberen. We hadden een kar volgeladen met studiospul, maar ter plekke besloot ik om buiten een opstelling te maken met de softbox en het zonnetje te gebruiken als tweede lichtbron. Nou, dat bleek geen probleem! De zon scheen zelfs zo fel dat ik rond de middag naar de schaduw moest verhuizen. Voor mijzelf helaas net te laat, ik was al aardig verbrand in de nekzone….

Kinderen zijn niet altijd te sturen en zeker niet als ze op de foto moeten. Het voordeel van die grote softbox bleek (naast het mooi verspreide diffuse licht) dat het niet zo veel uitmaakte of ze nou een stapje links, stapje rechts etcetera deden, ze waren niet zomaar uit het uitgelichte gebied  verdwenen. Omdat ik de flitser draadloos aan kan sturen, gaf die combinatie een grote bewegingsvrijheid voor zowel de kinderen als mijzelf.

kc

Strobist Festival bij Camera Tools

Strobist??? Wie, wat, waar???? To Strobist of not to Strobist: That’s the question!

Strobist is een manier van flitsen die op het moment erg in populariteit toeneemt. Kort gezegd is het het gebruiken van de flitser die je normaal op je camera schuift, maar dan los van de camera. Eigenlijk gebruik je de losse flitser dan hetzelfde als je in de studio je flitsers gebruikt. De term is vooral in zwang geraakt door het veelgelezen blog met dezelfde naam.

Wat veel gedaan wordt is het aanwezige licht gebruiken in combinatie met het flitslicht in tegenstelling tot de studio, waar de flitsers meestal al het licht leveren.

Het is een techniek die flink wat oefening vergt en gecombineerd met de toenemende populariteit ervan is het geen verrassing dat leveranciers van de benodigde apparatuur daar op in willen spelen.
Afgelopen vrijdag 5 juni organiseerde de firma “Camera Tools” hun eerste “Strobist Festival“. Onder het genot van een bbq kon voor een schappelijk prijsje kennisgemaakt worden met het “Strobist-gebeuren” zoals in de introductie door een van de medewerkers van Camera Tools gezegd werd.

In verschillende workshops waren bekende en minder bekende fotografen te volgen in hun proces om tot een mooie foto te komen.

Niet iedereen die zelf een mooie foto kan maken kan het ook overbrengen.Misha Riemersma, waar ik de eerste workshop volgde, had zijn workshop zo te merken niet erg goed voorbereid. Hij had een aantal leuke tips over het flitsen met hoge snelheid (hij gebruikte hiervoor fruit dat in een aquarium viel), maar er zat weinig lijn in zijn verhaal. Eerlijk gezegd haakte ik al snel af. Later fotografeerde hij nog met een model, aan het aantal mensen te zien dat erbij stond was dat een onderwerp dat meer tot de verbeelding sprak.

Wel met veel enthousiasme vertelde Martin Hogeboom over zijn werk. Ook heel eerlijk dat hij bij “goedbetalende” klanten liever met zijn studioflitsers werkte, omdat dat er toch wel “professioneler” uitziet. Hij nam je mee in zijn denkproces en had veel leuke kleine oplossingen en tips.


_dsc4255

Ook het gebruik van kleurgels legde hij doeltreffend uit. Daarna mocht je ook zelf met zijn opstelling aan de slag.

strobist_festival_antonette


Met dank aan Elja Trum van Photofacts voor de actiefoto.

Een van de grote namen in het “Strobist-wereldje” is de Belg Bert Stephanie. Hij fotografeerde vrijdag een tweetal skaters. (Voor het eerst, aldus zijn Twitter-account)  Ook hij was zeer toegankelijk en volgbaar in zijn uitleg over zijn werkwijze.


_dsc4290

Het was allemaal zeer inspirerend en mijn handen jeukten om er zelf mee aan de slag te gaan. Er gingen dan ook heel wat spullen over de toonbank omdat velen dat gevoel met mij gehad zullen hebben.

Het publiek wat op dit event af kwam was zeer divers, toch zorgde de grote gemene deler van liefde voor fotografie ervoor dat er makkelijk gesprekken ontstonden en contacten werden gelegd. Sommigen waren eerst wat terughoudend om zelf te gaan fotograferen, misschien ook deels omdat er toch in fotografenland wel wat “materiaalnijd” heerst, maar de meesten haalden toch hun camera tevoorschijn en schoten her en der plaatjes.

Leuk om een aantal mensen “live” te ontmoeten waar ik al wel contact via het internet  mee had. Zoals hierboven genoemde Elja Trum van Photofacts.

Het was een gezellige avond en ik vermoed dat dit voorbeeld wel navolging zal krijgen. Ik schrijf me bij deze vast in!


Verslag Professional Imaging 2009

profimg1Dit weekend werd in Nieuwegein de tiende editie georganiseerd van de ‘Professional Imaging‘ beurs. Zoals de ondertitel op hun website al zegt: Vakbeurs voor de Professionele Beeldmaker. Vorig jaar bracht ik voor het eerst een bezoek aan deze beurs. Samen met mijn niet-fotograferende wederhelft liep ik toen op de zeer rustige maandagavond langs alle stands.

Het bleek voor mij een belangrijk moment. De reis er naar toe was zeer problematisch (door een groot ongeluk op de A27 hadden we twee uur naar de watertoren bij Zaltbommel zitten kijken, op twintig minuten van huis) maar ik was blij dat we toch gegaan waren. Niet lang daarna nam ik het besluit om na bijna dertien jaar het onderwijs vaarwel te zeggen en me alleen nog met fotografie bezig te gaan houden. Zoveel mogelijkheden! Daar moest ik wat mee gaan doen.

Dit jaar was ik er op de wat minder rustige dinsdag. Het publiek wat op de beurs rondliep was zeer divers: Studenten, pro’s, semi-pro’s, retailers. Terwijl ik er liep werd er rondgeroepen dat de 6000ste bezoeker net was verwelkomd. De interesse in fotografie is blijkbaar nog steeds niet tanende..

profimg5

Op het gebied van albums is het een uitgelezen kans om de nieuwste mogelijkheden te bekijken, zonder dat je een daadwerkelijk album moet aanschaffen.

Er is bij deze categorie een verschuiving te zien. De aanbieders die alleen dikke, kartonachtige bladen in hun assortiment hadden (bijvoorbeeld Vakcolor) gaan nu ook boeken aanbieden met dunnere bladen. (Twee bladen tegen elkaar gelijmd in plaats van twee bladen met karton ertussen)

Profotonet komt ook met een digitaal album en zij gaan ook meteen een album met dunnere bladen aanbieden.  Vakcolor gaf aan deze nieuwe boeken met dunnere bladen ongeveer vanaf mei te kunnen gaan leveren. Profotonet houdt het op half april.

Binnenkort kan ik hopelijk een review plaatsen van de Profotonet-albums, de voorbeelden op de beurs zagen er zeer veelbelovend uit. Profotonet had een stand samen met Oypo. Wat velen natuurlijk al wisten is dat de foto’s van Oypo door Profotonet geleverd worden. Nu was dat in elk geval overduidelijk.

Vakcolor komt verder met een coating voor hun bladen. Nu zitten er standaard losse kalkblaadjes tussen de pagina’s om beschadigen te voorkomen, maar dat schijnt met de coating niet meer nodig te zijn. Ook leveren zij nu aluminium omslagen voor hun albums en een half perspex half leren omslag.

profimg4

In de losbladige systemen niet zo heel veel nieuws, wel weer wat verbetering in kwaliteit zo te zien en steeds meer aanbieders gaan de bladen ook lamineren, vanwege de grote kwetsbaarheid van de prints.

Dit jaar was het in populairiteit groeiende Asukabook ook aanwezig met een stand. Zelf ben ik niet helemaal gecharmeerd van hun producten, maar zoals ik bij een eerder artikel al merkte ben daar blijkbaar een eenling in. Wel mooi vind ik hun bedrukte dozen voor voornamelijk trouwalbums, heel exclusief.
profimg2

Nikon en Canon waren ook aanwezig met flinke stands. De samenwerking van Nikon met Epson was leuk uitgewerkt. Er werden workshops gegeven, hoewel wat ik ervan gezien heb eigenlijk alleen de mogelijkheid tot fotograferen was en meekijken met een pro en daar kon je dan prints van laten maken. Kudos trouwens voor een wat oudere heer die met een betere compactcamera (ik meen een Leica D-lux 4 of iets dergelijks) tussen het D3x geweld gewoon zijn plaatjes stond te schieten. Tien punten voor stijl!

In het Adobe Theater veel workshops in toegepaste technieken voor hun producten. Aan het aantal mensen te zien dat hier voor langere tijd plaatsnam, een gewaardeerd onderdeel van deze beurs.

profimg3
Een van de meest charmante stands op de beurs vond ik persoonlijk  Positiv. Een Belgische firma met hele mooie producten om je foto’s af te leveren, mapjes, staanders, bedank- en andere kaartjes. Nieuw is het promotiepakket wat je kunt bestellen. Kreeg je voorheen een aantal willekeurige kaartjes toegestuurd als je om voorbeelden vroeg en bijvoorbeeld geen albums, nu kun je voor 150 euro een mooi pakket bestellen met een breed scala van hun producten. Ik vind het een stevige prijs, maar zien doet kopen..

Verder waren ook de aanbieders van allerlei fotografie-benodigdheden vertegenwoordigd: Foto Konijnenberg, Camex, Rittz en importeur Transcontinenta bijvoorbeeld. Mooie opstellingen met apparatuur waar de meesten van ons alleen maar van kunnen dromen…

Uiteraard was er nog meer te zien en heb ik ook vast wel belangrijke dingen gemist, maar ik heb in elk geval weer flink wat inspiratie opgedaan!

Dit artikel is ook te lezen op Photofacts.nl